HAYAT BİZİ NEDEN YORUYORSUN!




umudun yolu kendinde
Umut
     İnsan bazen öyle bir boşluğa ve karamsarlığa düşüyor ki, neyi nasıl anlayacağını, yapacağını bilmiyor. Hepimizin dönemsel geçişleri olur bu geçişler ya bizi yıpratır ya da güçlendirir, ben yaşanmış her şeyin bizi daha güçlü kılacağını düşünenlerdenim.

   'Sen doğduğunda dertlerinle doğmadın, öldüğünde de onları götürmeyeceksin, o zaman gelip geçici bir şey için neden bu kadar üzülürsün?


      Ne kadar güzel ne kadar anlamlı değil mi? O anda başa çıkmamız gereken her şeyi o anda çözüp bir yere atmalıyız ki yolumuza devam edelim. Bu derdi taşımak neden? Cevabını bilmediğiniz soruları, sormaktan vazgeçin, çözüm bulun bulamıyorsanız soru sormayın bu kendimizi yıpratmaktan başka bir şeye yaramıyor. 


      Hayat monoton, doğru sizin nereden baktığınızla ilgili bu monotonluk. Okul bitti, işe başladım, o kadar yoğun çalışıyorum ki, sonunda isyan ettim, bir gün anneme, 'bu nasıl iş, git gel hep aynı, koca bir yılı yaz tatilini bekleyerek ve çalışarak geçiriyorsun' o da bana hoş geldin, anlamana sevindim dedi. Benim sana hayatı anlatmam, basit olurdu, ama işte şimdi bu noktadasın, senin hayatın evet bazı temel değerler var, yapman gerekenler, sorumluluklar, bunun içini doldur, hayal gücünü kullan nasıl her günümü daha güzel bir gün haline getiririm diye düşündüğünde ve uyguladığında hayat daha yaşanılası bir yer haline gelecek. Her zaman kulağımda küpedir.

     Umut meselesi bir de, bizi kendine bağlamış, kölesi yapmış bir duygu, umutsuz olmuyor, her gün yeni bir şeyler umut ediyoruz. Zengin olmayı, sağlıklı olmayı, mutlu olmayı, sevmeyi, sevilmeyi.. uzun bir liste işte. Bu duygu bizi bazen o kadar yıpratıyor ki farkına varamıyoruz. Her  zaman umut ettiklerimiz olacak diye bir şey yok. Hayal kırıklıkları da var, gerçekliğin ortasında. Aklımız ile umut ettiğimizi istediğimizi, kalbimizle de istersek ancak, bizler seçtiğimiz mutlu hayatı yaşarız, inanç gerçekten çok kuvvetli bir duygu, 'Allah gerçekleştiremeyeceği şeyin hayalini vermezmiş' Hayalini kurduğunuz, umut ettiğiniz hiç bir şey imkansız değildir. İmkansız bizim yarattığımız bir şeydir. Umarım tekrara düşmüyorumdur. Mutlu kalın..   

    
      

Adam Mutlu

Efendim ben İlhan Cavit Sayar, 1986 yılında Samsunda dünyaya gelmişim. Ancak oradan ayrılıp başka başka şehirlerde yaşadım. En sonunda da üniversiteyi kazanarak Ankara ya geldim. İletişim Fakültesi Radyo Televizyon Sinema mezunuyum, özel bir dizi yapım şirketinde Video Kurgu işi yapıyorum.

2 yorum:

  1. yazılar çok kısa geldi bana. 5 dakikada yazılmış gibi :(

    YanıtlaSil
  2. Merhaba, blogumun ilk yorumu sizden geldi, vakit ayırıp ilgilendiğiniz için teşekkürler. Yeni başladım yazmaya, şu an çok araştırıp kafa yormadan, içimden geldiği gibi kısa zamanda yazdığım doğrudur. yorumunuzu dikkate alıp daha sindirerek yazacağıma emin olabilirsiniz :)

    YanıtlaSil