29 Şubat 2016 Pazartesi

GEÇMİŞİN TOZU

   
eski filmler    Keşke dediğimiz şeyler vardır. Keşke çoğunlukla geçmişe atıfta bulunduğumuz ve içinde olduğumuz durumdan hoşnut olmadığımız zamanlarda ağzımızdan sıkça çıkar. Hayat bize her gün değişik fırsatlar sunar, biz bunları yakalayabilirsek hayatımızda o yönde ilerler. Şimdiye kadar kendi kararlarını kendi vermiş biri olarak keşkelerim de oldu tabi, ama geldiğim noktada mutlu olmamın nedeni bunun benim tercihim olmasıdır. Sevgili annem tercihlerime saygı duyar, ben ne istersem denemem için yolumu açardı hala da öyle.

   Ben ilkokul sıralarında sürekli  sporcu olmak isteyen biriydim. Beden eğitimi öğretmeni olsam bile tatmin ederdi bu beni. O zamanlardan basketbol ile ilgilenmeye başladım benim için dünyanın en güzel sporu basketboldu. Her fırsatta antrenman yapıyor, okul takımında kendimi göstermek için çabalıyordum. İyi şeylerde yaptım. Zaman geçtikçe başarı beni daha hırslı ve hevesli yaptı. Lise döneminde artık yaşadığım kasabanın basketbol kulübüne girmeye hak kazanmıştım, bu sırada okul takımında kaptan olmuştum sorumluluk çoktu yani, Liseye kadar spordan başka bir şey, bir meslek geçmiyordu aklımdan. Hafta içi antrenmanlarla geçerken hafta sonları deplasman maçlarına gidiyordum. Bir çok şehir gezdim bu sayede.

  Sonraları hayatıma tiyatro girdi. Bir  sevdik birbirimizi ki sormayın.  Bir arkadaş grubunun oluşturduğu bu topluluğun oyuncu seçmelerine katıldım. Böylelikle ilk oynadığım tiyatro oyunu 'Şahları'da Vururlar' oyunu oldu. Ferhan Şensoy'un harika bir eseri. Ama nedenini yıllar geçmesine rağmen hala anlamakta zorlanırım,  Ferhan abi izin vermedi oyunu sergilememize, o zaman ki düşünceleri ile şimdikiler aynı değilmiş filan. Öyle turne filan da yok toplasan 1000 kişi izleyecek işte oda bir kaç gösterim yaparsak, Ayvalık gibi bir kasabada kime ulaşabilirsen işte. Oyunu sadece bir kere ücretsiz olarak oynadık. Eş dost kim isterse çıktı geldi. 1 yıllık emeğimizi öyle ya da böyle sergiledik.  Sahne tozunu yutmuştum artık, sonrasında o oyunu yöneten hocam ile beraber iki kişilik oyunlar çıkardık ve sergiledik tiyatro turnesine bile gittik bu oyunlarla. Bir dizide bile oynadım lise öğrencisiyken. Bir yandan basketbol bir yandan tiyatro vardı. Okul bitmek üzereydi ve bunların yanına sınava çalışma zorunluluğum eklendi.

  Bilenler bilir tiyatro çok emek ister, hep çalışmak ister, okumak ezberlemek prova yapmak gerekir. Zaman, artık çok iyi kullanmam gereken bir değerdi. Bir gün, ilkokuldan beri beden eğitimi öğretmenliğimi yapan, aynı zamanda basketbol antrenörüm olan hocam, bana beden eğitimi öğretmenliğini seçmemi söyledi, atanamazsın dedi, maalesef bu ülkede böyle gerçekler var. Zaten ortalama bir boya sahiptim, 1.70 boyunda Türkiye de basketbolcu olmak profesyonel olarak çok mümkün değil. Ben de yabancı dil alanını seçmiştim, İngilizce okuyacaktım. Ama keşke beden eğitimi öğretmenliğini seçseydim demedim.

  Tiyatro, basketbol, okul tiyatrosu, okulda etkinlikler her şey de vardım. Sınav yaklaşıyordu ve ben lise son sınıfta sözel bölüme geçiş yaptım, Yabancıl dil öğretmenliği de bana hitap edemedi. Hayatımda hiç dershaneye gitmemiştim, lise son sınıf hariç. Bütün arkadaşlarım benden çok başarılılardı ve deneme sınavlarında vasat puanlar alıyordum. Bir gün kıymetli bir hocamın verdiği nasihatle hayatımı yoluna soktum. "İnsan her şeyi yapabilir, ama bir şeyi çok iyi yapar. Ne yapacağına karar verip seçtiğin yolda iyi olmak senin elinde, Bir şeyi tam yapmak, her şeyin yarım kalmasından iyidir."  Basketbol o zamandan sonra benim için hobi olarak kaldı.

  Tiyatro insanı çok değiştiren ve geliştiren bir sanat. Zaten tiyatro "İnsanı insana anlatma sanatıdır." Böylelikle bazen olmadığın biri olur, bazen kendinizi oynarsınız sahnede. Okuduğunuz tiyatro eserleri de size çok şey katar. Doğru bir seçim yapmıştım. Sadece tiyatro yapıyor çılgınlar gibi sınava çalışıyordum.
  

   Dönüp baktığım zaman keşkelerim olmadığını farkettim, ne istediysem yaptım, çünkü ne yapmak istediğime kendim karar verdim. Yaşadığınız hayata siz karar vermişseniz iyisine de kötüsüne de katlanmaya razısınız demektir. Keşkeler bizi geçmişe kapatan düşüncelerdir sadece. Yapamadıklarımı hayatıma sığdırmaya çalışıyorum, keşke dememek için içinizden geldiği gibi yaşayınız. Bu yazıyı "Geçmişin Tozu-2" olarak devam ettirmeyi düşünüyorum, ne dersiniz? Mutlu kalın..
Önceki Sayfa
Sonraki Sayfa

Yazar Hakkında

23 yorum:

  1. Keşkeyi kullanma kaya çalışıyorum. Keske dediğim bir çok şey olmasına ragmen. Daha acıtıyor sanki keşkeleri düşünmek düşünmek. Geçmişe takılmadan hep geceh e bakıyorum. Simdi ne yapabilirim bunu düşünüyorum....ferhan şensoy oyuna niye izin vermedi onu da anlamadım.
    Hobiler bizi mutlu ediyor. Benim için blogda bir hobi. Başka bir dünya oldu. Burayı seviyorum.
    İkinci yazınızı da bekliyorum. Böylelikle blogger lar birbirlerin u daha iyi tanıyor. Hatta benimki gibi kendinizi tanıyan bir yazıda yazabilirsiniz. Anne güncesini yakindan tanımak ister misiniz? Yazım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşkelere iyi ki demeye başladığımızda daha bir kolay oluyor hayat. İyi ki böyle oldu, yoksa şu anı yaşayamazdım. Yani bizde pek anlam veremedik, izin vermedi bizde oynamadık halka açık bir şekilde. Hakkkımda kısmına bir şeyler yazmıştım kendim için, kalanını böyle yazılar olarak aktarmayı düşünmüştüm. sizin yazınızı okudum :)

      Sil
  2. Yazınızı keyifle okudum. Keşkelerinizin olmaması ne güzel. Umarım gelecekte de yapmak istediklerinizi yapabilirsiniz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ediyorum, beğenmenize çok sevindim. Keşke şunu yapsaydım diye bir keşkem yok çok şükür, insan ilişkileri çerçevesinde keşkelerim var ama maalesef, onları da geçmişten dersler niteliğinde iyi ki yaşamışıma çevirmeye gayret ediyorum :)

      Sil
  3. tiyatro çok güzel ve gerçekten de zordur. Sahne tozunu yutmak evet nasıl bir duygu bu böyle di mi . iyi ki pişman olacak bir durum oluşmamış, bu da bir şans aslında. devam edin yazı dizinize ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler, tiyatro ile ilgilenemiyorum şu sıralar ama öğrendiklerimi hayatimda kullaniyorum halen :)

      Sil
  4. Keşkelere ayıracak kadar bol zamanım olmadı. Hep anda yaşadım , anın tadına vardım. Geçmişe yolculuk yaptım zaman zaman . Ruhumu mutlu ettim ama yine ana geri döndüm.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçmiş keşkelerle değil mutlu olunacak anılarla dolu ise yolculuk çok güzel oluyor. Teşekkürler katkınız için :)

      Sil
  5. Tiyatroyu çok severim.. Peşinden koşmak, oynamak istedim ama olmadı maalesef.. 'Keşke' biraz daha koşsaymışım..:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayat işte bazen telaşından gönlümüzden geçeni yapamıyoruz. Ama geç değil biliyorsunuz değil mi? :) Eğer gerçekten istiyorsanız bir zaman o sizi bulur :)

      Sil
  6. Yazınızı zevkle okudum ve devamını bekliyorum. İnsanın önüne bazıları doğuştan bazıları sonradan olan fırsatlar dizilir. "Keşke" ler sonradan önüne çıkan fırsatların iyi değerlendirilemediği düşüncesinden doğar. Örneğin ben de keşke tiyatro ile uğraşabilseydim diyorum ama ne okulda ne de çevremde öyle bir ortamım olmadı. O zaman bunu keşke sınıfından çıkarmak lazım değil mi? Keşke büyük ikramiye çıkan bileti ben satın alsaydım diyebilmemiz için belki o biletin satıldığı bayiden bilet almamız gerekirdi en başta. Keşkesiz günlerinizin devamını diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmenize çok sevindim :) Aynen öyle bir hedefe ulaşmak için biraz emek gerekiyor, yol yürümeden bitmiyor maalesef.

      Sil
  7. Aslında hayatın içindeyken yaşarken keskelerimiz oluyor, zaman akıp gittiğinde ise o keşkelerimiz iyiki oluyor...çok güzel bir yazı olmuş...eline sağlık...bloğunu yeni keşfettim...hayırlı olsun bundan sonra takipteyim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim "iyi ki" olan keşkeler mutlu ediyor bizi.

      Sil
  8. Keske dememek adına dediğiniz gibi kendi istediğimiz gibi yapmak gerekir çoğu şeyi yönlendirme olmadan :) bloğunuzu takibe aldım bende beklerim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. isteklerimiz keşke olmayacak bir gün yeniden fırsat çıkacak karşımıza.

      Sil
  9. yaz tabiii.

    yani, tiyatrocu mu oldun sonra daaaa liseden sonraa konservatuara mı girdin. spor ve yabancı dilden vazgeçip.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, bir sorayım demiştim çoğunlukla devamını bekliyoruz cevabı aldım yakında yazıya dökeceğim :)

      Sil
    2. hımmmm heycanlı yerde bıraktın dizi gibiiiii hımmmm :)

      Sil
  10. Keşke hiç keşke demesek diyeceğim ama burada bile peşimizi bırakmıyor ki. :) Sizin olmaması ne güzel hayatınız boyunca hep öyle devam eder.. Blogunuzu takibe aldım :)

    http://menfiebrutas.blogspot.com.tr

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. keşkelerim var biraz benimde, hayatıma giren çıkan insanlar. Hoş geldiniz size de uğrayacağım.

      Sil
  11. keşke demeyi hiç sevmiyorum :((( keşkeler olmasın :))) Çok sosyalsin maşallah :)) Güzel paylaşım olmuş ;) Toz almaya başladık hadi bakalım :)) kalemine sağlık Adam Mutlu!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepsini değil belki ama çoğu keşkemizi 'iyi ki' yapacağız. Teşekkürler:)

      Sil